پيامبر و ائمه اطهار

علايم ظهور منجي
به مناسبت 15 شعبان؛ سالروز ولادت باسعادت حضرت قائم (عج)
جمعه 16 مرداد 1388 - 9:44:24 PM
  بزرگنمایی:

نويسنده: عليرضا تاجريان

علايم ظهور امام زمان (عج) را مي توان به دو بخش تقسيم کرد که در ذيل به آن اشاره مي کنيم.

الف) علايم حتمي ظهور
1- خروج سفياني
 پيش از قيام قائم (عج) مردي از نسل ابوسفيان به نام عثمان بن عنبه در منطقة شام خروج مي‌كند و با تظاهر به دين‌داري، گروه زيادي از مسلمانان را مي‌فريبد و به گرد خود مي‌آورد و بخش گسترده‌اي از سرزمين‌هاي اسلام را به تصرّف خويش در مي‌آورد و به مناطق پنج‌گانه (شام، دمشق، حمص، فلسطين و اردن) سيطره و تسلّط مي‌يابد و در كوفه و نجف به قتل‌عام شيعيان مي‌پردازد و براي كشتن و يافتن آنان جايزه تعيين مي‌كند.(1)
امام صادق (ع)  در اين باره مي فرمايند: «همانا قيام قائم و خروج سفياني از سوي خدا قطعي است».
2- فرو رفتن لشگر سفياني در بيداء
حضرت علي (ع) در اين زمينه مي‌فرمايد: «مردي از خاندان من، در سرزمين حرام قيام مي‌كند. چون خبر ظهور وي به سفياني مي‌رسد سپاهي از لشگريان خود را براي جنگ به سوي او مي‌فرستد. ولي (سپاه مهدي) آنان را شكست مي‌دهد آنگاه خود سفياني با لشگريان همراه او به جنگ وي مي‌روند و چون از سرزمين بيداء مي‌گذرند، در زمين فرو مي‌روند و جز يك نفر كه خبر آنان را مي‌آورد همگي هلاك مي‌شوند».
3- خروج يماني:
امام صادق (ع) مي‌فرمايد: «قيام خراساني، سفياني و يماني در يك سال، در يك ماه و در يك روز خواهد بود و در اين ميان هيچ پرچمي به اندازة پرچم يماني، دعوت به حق و هدايت نمي‌كند».
4- قتل «نفس زكيّه»
«نفس زكيّه» از اولاد امام حسن مجتبي (ع) است كه در روايات گاهي از او به عنوان «نفس زكيّه» و يا «سيّد حسني» ياد شده است و امام باقر (ع) ماجراي كشته شدن او را اين‌گونه بيان مي‌كند: «قائم به يارانش مي‌گويد! اهل مكّه مرا نمي‌خواهند؛ امّا من كسي را به سوي آنان خواهم فرستاد تا حجّت را بر آنان تمام كنم».
امّا اهل مكّه او را بين ركن (حجر الاسود) و مقام ابراهيم (ع) سر مي‌برند و او همان نفس پاك است؛ زيرا بدون هيچ گناهي كشته مي‌شود.(2)
5- طلوع خورشيد از مغرب
فيض كاشاني در كتاب وافي مي‌گويد: «گويا طلوع خورشيد از مغرب كتابي دربارة ظهور حضرت مهدي (عج) است.»
6- خروج دجّال
«دجّال» از ريشه «دجل» به معناي دروغگو و حيله‌گر است. بر اساس آنچه از روايات استفاده مي‌شود، دجّال فردي است كه در آخر الزّمان و پيش از قيام مهدي (عج) خروج مي‌كند و با انجام كارهاي شگفت‌انگيز، جمع زيادي از مردم را مي‌فريبد.(3)
پيامبر اكرم (ص) فرمود: «قيامت برپا نمي‌شود، تا وقتي كه مهدي (عج)، از فرزندانم قيام كند و مهدي (عج) قيام نمي‌كند تا وقتي كه شصت دورغگو خروج كنند هر كدام بگويد من پيامبرم». (4)
7- صيحة آسماني:
منظور از صيحه، ندايي آسماني است كه نام حضرت مهدي (عج) را مي‌برد و همة ساكنان زمين آن را به زبان خودشان (عربي، فارسي و…) مي‌شنوند.

ب)علايم غيرحتمي ظهور
1- گرفتن خورشيد و ماه در ماه رمضان
امام باقر (ع) در‌اين‌باره مي‌فرمايند: «دو نشانه پيش از قيام مهدي (عج) پديد خواهد آمد: گرفتن خورشيد در نيمة ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن».(5)
2- به اهتزاز درآمدن پرچم‌هاي سياه در خراسان
در روايات دراين‌باره آمده است كه پيش از ظهور مهدي (عج) در منطقه خراسان (خراسان قديم شامل قسمت‌هايي از ايران، افغانستان، تركمنستان، تاجيكستان و ازبكستان) انقلابي برپا مي‌شود و مردم در حالي كه پرچم‌هاي سياه را به اهتزاز در آورده‌اند، به حركت در مي‌آيند. اينان در زمان ظهور هم هستند و حضرت، آنان را به سوي خود فرا مي‌خواند.(6)
3- فراگير شدن ظلم و ستم در جهان
دين خدا تغيير كند، حلال خدا حرام و حرام خدا حلال شود، خون مردم بي‌ارزش شود، هرج و مرج زياد شود،‌جوانمردان تمام شوند و فقرا حقير شوند، حرمت‌ها شكسته شود و بدان بر خوبان مسلّط شوند ، دين و ايمان مردم درهم و دينار شود، از اسلام جز اسمي باقي نماند، در مساجد براي حرف دنيا جمع شوند، فقها كم شوند، اهل حق از اقامة امر به معروف و نهي از منكر عاجز شوند، دين مردم به دنيا فروخته شود و …

سيماي حضرت مهدي (عج) به بيان امام رضا (ع)
1- ميلاد پنهاني: خداوند براي اين امر، مردي را از ما برمي‌انگيزد كه محلّ ولادت و رشدش بر همگان پوشيده است؛ ولي نسب و شخصيّت او بر كسي پوشيده نيست.
2- پيوسته جوان بودن: … و از نشانه‌هاي او اين است كه با گذشت روزها و شب‌ها پير نخواهد شد….
3- خوش‌بوترين عطر: عطر وجود حضرت مهدي (عج) از هر مشكي خوش‌بوتر است.
4- چهرة نوراني: بر او پوششي است از نور كه از پرتو قدس روشنايي مي‌گيرد.
5- پيمودن گيتي:او (امام عصر) كسي است كه زمين برايش در نورديده (پيموده) مي‌شود.
6- ساده زيستي: لباس قائم (ع) چيزي جز پارچة خشن نيست و غذاي او نيز تنها غذايي ساده و ناچيز است.
7- كمال بينايي: ما «اهل بيت» ديدگاني داريم كه به چشم‌هاي مردم شباهت ندارد و نوري در آن است كه شيطان را در آن بهره‌اي نباشد.
8- دعاي مستجاب: حضرت مهدي (ع) دو نشانة بارز دارد كه با آنها شناخته مي‌شود: يكي دانش بي‌كران الهي و ديگري استجابت دعا.
9- فروتني بي‌نظير: مهدي (ع) در برابر خداوند از همه متواضع‌تر است.
10- اعلم الناس ؛داناترين مردمان، احكم الناس؛حكيم‌ترين مردمان، اتقي الناس؛ با تقواترين مردمان، احلم الناس؛ بردبارترين مردمان،اعبد الناس؛ عابدترين مردمان است.
سخن پاياني
از آنچه که گفته شد مي توان مفهوم انتظار را دريافت. انتظار؛ يعني شناخت امام زمان (عج)، ناراحتي از وضع موجود و اميد به وضع بهتر، تلاش براي فراهم ساختن زمينه هاي ظهور مهدي (عج) و در مقابل ستم ها و پليدي ها ايستادن.
منتظران ظهور منجي عالم بشريت، ضمن پيراستن وجود خويش از رذايل و آراستن آن به فضايل، در ارتباطي مستمر با امام و حجّت زمان خويش، همة همّت خود را صرف زمينه‌سازي ظهور مصلح آخرالزّمان مي نمايند و در جهت تحقّق وعدة الهي نسبت به برپايي دولت كريمة اهل بيت (ع) با تمام وجودش تلاش مي‌نمايند.
همه انسان ها به پيشرفت و تکامل، دانايي و زيبايي، نيکي و عدالت علاقه اصيل، هميشگي و جاوداني دارند و آخرين نقطه اوج اين علاقه در انتظار ظهور يک مصلح بزرگ جهاني، مهدي موعود (عج) تجلي پيدا مي کند.
ما منتظران ظهورش دست استجابت به سوي پروردگار بلند مي کنيم و از خداوند مي خواهيم که در ظهور آن حضرت تعجيل بفرمايد، چرا که عدل جهاني و فرج عمومي، جز به دست بقيّة الله الاعظم ارواحناه فداه، تحقّق نمي‌پذيرد. و از حضرت دوست مي خواهيم که ما را از ياران آن حضرت و منتظران ظهورش قرار دهد.
«آمين يا رب العالمين»

پاورقي:

1- بحار الانوار، ج 52، ص 215
2- كتاب الغيبه، محمّد ابراهيم نعماني، ص 252
3- ر. ك. بحار الانوار، ج 52، ص 139
4- الارشاد، شيخ مفيد، ج 2، ص 371
5- كتاب الغيبه، محمّد ابراهيم نعماني، ص 271
6- ر. ك بحار الانوار، ج 52، ص 217 

منابع:
1- حكيمي، محمّد رضا، خورشيد مغرب، نشر فرهنگ اسلامي، تهران،73
2- راز نيايش منتظران، آيت الله سيّد محمّد تقي موسوي اصفهاني، نوبت دوم، پاييز 1374
3- مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ج 8
4- زندگي و قيام حضرت مهدي، سيّد جمال الدين حجازي، چاپ اوّل، نيمة شعبان 1404 هجري قمري

استفاده از این مطلب با درج نام نویسنده و ذکر منبع بلامانع است.
  سایر مطالب